اى کاش در پايان اين سفرها اگر رسيدم به آن چشمه آب وپاى آن صخره بلند و آن باغ هاى سرسبز که روح عزیزانم در لاى شاخ و برگ هاى خرم و شاداب آن به خواب رفته اند،فصل بهار باشد و هنگام سبزه باران,....نه پرتو خونين غروب....و نه سايه ظلمانى ابرهاى اندوه...آن.پاک و بزرگ و صبور ومعصوم , آن تنهاى دردمند نخلستان ها را ديدار کنم
برچسب:
نویسنده: النا رفیعی