ملکوت
پروانه من گريخت...به شتاب يک شوق , به سبکبارى يک خيال , به پريشانى يک آرزوى آشفته , نمى دانم چگونه . از تنهايى اطاق گريختم , خود را به در خانه رساندم , گشودم , بيرون را نگريستم : کویر .... آسمان .... سکوت ...
برچسب:
نویسنده: النا رفیعی